10/09/2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με αφορμή την σημερινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση Liga Portuguesa, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΟΠΑΠ Α.Ε. κ. Χρήστος Χατζηεμμανουήλ δήλωσε: «Είμαι πολύ ικανοποιημένος. Πρόκειται για μια εξαιρετικά θετική εξέλιξη, που μας δικαιώνει πλήρως. Όταν πριν από δύο χρόνια αναπτύξαμε με σαφήνεια την επιχειρηματολογία που υιοθετεί σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, οι παράνομοι, τα φερέφωνά τους, αλλά και κάποιοι εμβριθείς αναλυτές, εκάγχαζαν και εδήλωναν ότι ο αγώνας είναι προσχηματικός και εκ προοιμίου χαμένος. Τώρα τι λένε; Τον Μάρτιο, μετά από σκληρό διαφωτιστικό αγώνα της ΟΠΑΠ, η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία έκθεση, που απέρριπτε τις θέσεις των παράνομων ανταγωνιστών μας και περιελάμβανε το σύνολο των τροπολογιών που υποστηρίξαμε ως ΟΠΑΠ. Οι θέσεις μας κατέστησαν έτσι ευρωπαϊκή πολιτική. Σήμερα, με την σαφέστατη απόφαση του Δικαστηρίου, οι θέσεις μας αναδεικνύονται και σε ευρωπαϊκό δίκαιο. Το μονοπώλιο είναι σήμερα ασφαλέστερο παρά ποτέ.»

Σημειώνεται ότι, με μια ξεκάθαρη και μη επιδεχόμενη αμφισβήτησης απόφαση, που η ευρωπαϊκή αγορά παιγνίων ανέμενε με μεγάλο ενδιαφέρον εδώ και δύο χρόνια, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγνωρίζει απερίφραστα το δικαίωμα της Πορτογαλίας να παραχωρεί στην εθνική λοτταρία, την Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, το αποκλειστικό δικαίωμα διάθεσης παιγνίων μέσω του Διαδικτύου. Το Δικαστήριο κρίνει ότι, εν όψει της ιδιαιτερότητας και κοινωνικής προβληματικότητας του τομέα των παιγνίων, και ιδίως της αναγκαιότητας να καταπολεμηθεί η απάτη και η εγκληματικότητα, η Πορτογαλία δικαιούται να απαγορεύει σε επιχειρηματικούς φορείς άλλων κρατών μελών να προσφέρουν προϊόντα αθλητικού στοιχήματος στους πολίτες της μέσω του Διαδικτύου. Μια τέτοια απαγόρευση κρίνεται συμβατή με την αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, είναι δηλαδή συμβατή με το Ευρωπαϊκό δίκαιο.

Η απόφαση δικαιώνει απολύτως την Ελληνική Δημοκρατία και την ΟΠΑΠ Α.Ε., και αποδεικνύει ότι όσοι με ευκολία προεξοφλούσαν την ασυμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο της ελληνικής απαγόρευσης παιγνίων στο Διαδίκτυο, και γενικότερα του εθνικού μονοπωλίου, προσπαθούσαν να παραπλανήσουν ή είχαν άγνοια της νομικής πραγματικότητας. Είναι πλέον σαφές ότι η διεξαγωγή και διαφήμιση παιγνίων που διοργανώνονται σε «παραδείσους» τύπου Μάλτας ή Γιβραλτάρ δεν προστατεύεται από δήθεν ευρωπαϊκά δικαιώματα και μπορεί να τιμωρηθεί ποινικά από τα κράτη μέλη όπου κατοικούν οι πελάτες.